Bugün Eren'i görmeye gittik.Hava şansımıza o kadar kötüydü ki annem hasta olmamam için dua ediyor...
Yağmur,fırtına öle böyle değildi .Evden çıkmak için yağmurun dinmesini bekledik arabayla gittik ama Elçin teyzemler Mavişehir de oturuyor ve otoparka dışarıdan araba almıyor yani dışarıya park etmek zorundasınız.Yağmur tekrar başladığı içinde annemin boynunda çanta,kucağında ben ve elinde koca şemsiye olunca ve rüzgarda yaklaşık 5 nat (!) esince binaya girene kadar baya bir dağıldık .Eren ve Elçin teyzem bizi kapıda karşıladılar .Eren büyümüş bile :-).Gerçi annem bana sürekli bir sürü arkadaşın oldu diyor ama bu arkadaşların çoğu yürüyemiyor :-( .Hemen büyüsünler bu şekilde bana pek yararları yok!
Neyse Eren annesinin kucağında uslu uslu dururken ben hemen Umut abiyi arandım ama yine Akhisardaymış içimden o olsa benimle oynardı dedim .Tek başına kalınca başladım dolanmaya bir baktım Çam ağacı yanındada adan adam (kardan adam) hemen yanlarına gittim ama o esnada Elçin teyzem ''Egecim çok yaklaşma ''dedi. Bu uyarıyı ilk etapta dikkate alsam da orada oturduğumuz süre içinde yaklaşık 35 defa ağaca da gittim üstündeki süsleri çıkarıp Elçin teyzeme (inadına yaparım der gibi) götürdüm.Ortadaki sehpa bu evdeki en sevdiğim şey zaten annemin ''aman yavaş Egecim '',''Ege lütfen çıkma'' vb. gibi uyarılarına rağmen üstüne çıkıp çıkıp indim.Her zamanki gibi ortada benim el atıp zarar verebileceğim ya da bana zarar verecek tüm aksesuarlar üst raflara kondu .Tam annemler kahve içecekken kapı çaldı ve Erenin dayısı geldi .Cenk abi beni o kadar çok sevdi ki bende onun elinde iphone görünce o dakika için kaynadı hemen kucağına atladım artık ona dayı bile diyebilirdim yani :-D.... Annemlerde Cenk abi sayesinde rahat rahat takıldılar.
Benim uykum gelince hazır Cenk abide işe dönecekken hep beraber çıktık sağolsun bize arabamıza kadar eşlik etti .Eve varmadan arabada uyumuşum uyandığımda babaannem bizdeydi akşamda dedem ve babam beraber geldiler :-)...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder