Arabada kestirmece.
Merhaba!
Bu sabah Uğur dedem beni görmeye geldikten sonra hep beraber çıktık.Dedem anneanneme biz Foça'ya gittik.
Ben yolda hiç yaramazlık yapmadım.Hatta yola çıktıktan 15 dk sonra uyumuşum.Uyandığımda Remzi amcamla Seral teyzemin pansiyonunun önündeydik.Onlara sürpriz yaptık.:-) Bizi görünce çok sevindiler.Babamın kucağında uyku sersemliğimi attıktan sonra etrafı kurcalamaya başladım.En kötü huyum şu sıralar gittiğimiz yerlerde dikkatimi çeken ne ise elime almak istemem bugünde öyle oldu ve ördek şeklindeki bibloyu kırdım allahtan sadece gagası kırıldı Seral teyzem yapıştırırız önemi yok dese de annem çok üzüldü ve pansiyondan ayrıldıktan sonra annem gittiğimiz yerlerde her şeyi elime almamam gerektiği konusunda beni uyardı :-(.
Seral teyzemlerden sonra hemen Fokai Restauranta gittik.Sadık amcada (ben dede diyorum) balık yemeyi çok özlemişiz.Ben bu defa dil şiş yedim ve çok sevdim.Annem yine ilk başta benim karnımı doyurdu balığımı yerken etrafıma bir sürü kedi geldi annem yine korktu o korkup rahatsız oldukça yardımımız Bülent abi geldi elinde kocaman bir sopa vardı onunla taşa vurunca kediler sesinden korkup kaçtılar.Bu bir süre sonra işe yaramamaya başladı o zamanda Bülent abi su şişesiyle gelip üzerlerine su attı .Ama bu kediler çok cesur ne yapsak etsek balık kokusuna dayanamayıp geliyorlardı benim balığım bitince babamla kedilerle oynadık o sırada anneciğim karnını doyurdu.Burada 4 yaşında Elif abla vardı onunla çok iyi anlaşmıştık elele yürüdük oda annem gibi kedilerden korkuyordu yemeğimi yedikten sonra onu aradım ama yoktu.Bende Sadık dedenin yanına gittim o benimle ilgilenirken annemler yemeklerini bitirdi.Sonra Bülent abi bize helva yaptırmış ilk defa yedim ve çok sevdim annem daha önceden bana tahın pekmez yapmıştı ama ondan hiç hoşlanmamıştım bu çok daha lezzetliydi.Tam kalkmak üzereyken yine kediler masamızın yanına geldi o sırada benimle yaşıt Ayça diye bir kızla tanıştım elindeki ekmeği alınca babamda annemde çok ayıp dediler yaptığım doğru değilmiş.Benim amacım kedileri beslemekti o kadar....
Sadık amca ve Bülent abiylede fotoğraf çektirdikten sonra kale önündeki cafelere gidelim dedik .Banu teyzelerin cafesi Siestada biraz oturduk ben bu arada sürekli denize doğru koştum ama her defasında babam beni enseledi.
Annemler çaylarını içtikten sonra hava serinlemeye başladı bizde ufak bir tur atıp yola çıktık.Annem yolda uyuyacağımdan pek emindi ama ben onu hayal kırıklığına uğrattım.Atakentte iyice bunalıp minik bir ağlama krizi geçirdikten sonra evimize gelince yüzümde adeta güller açtı.Biraz babamla oynadım akşam mercimek çorbamı içip 10 gibi uyudum.... |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder