Bugün yine aşıya gittik.Fatoş hemşire ona kızgın olduğumu anlamış olacak ki bu defa beni elinde mavi birbalonla karşıladı üstüne kaş göz bile çizmiş :-) bu kadar emek verdiğini görünce bende uzatmadım gülümsedim....
Fakat 10 dk sonra ne elindeki balon ne de cep telefonu Zatüre aşısının acısını dindiremedi ne kadarda yakıcıymış bu aşı :-(.Allahtan babişkom yanımdaydı oda anneannem gibi beni hemen dışarı çıkarıp arabaya bindirdi kornayla oynayınca acımı unuttum.Eve döner dönmez annem ağrı kesici verdi.Sonra dayım geldi onunla oynadık.Beni çok özlemiş bende onu özlemişim kucağından inmedim.Öğlen yatağımda yaklaşık iki saat uyumuşum annemde dinlenmiş.Uyandıktan sonra yemeğimi yedim sonra babaannem geldi annemde müşterilerimizden birine gitti.Akşama doğru dedem de gelince iyice neşelendim.Bu arada artık dede diyebiliyorum....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder